123 бала. Кездейсоқ екі топқа бөлінген. Қырық жыл бақылау. Мектепке дейінгі білімнің ұзақ мерзімді әсері туралы ең белгілі дәлел — және оның шектеулері.
Зерттеу 1962–1967 жылдары Мичиган штатының Ипсиланти қаласында өтті. Оны психолог Дэвид Вейкарт жобалап, басқарды; бүгінде материалдарды HighScope білім беру зерттеу қоры сақтайды. Мектеп сәтсіздігі қаупі жоғары деп бағаланған, табысы төмен отбасылардан шыққан 123 бала кездейсоқ түрде бөлінді: 58-і бағдарлама тобына, 65-і бақылау тобына. Бағдарламаға апта сайынғы үй визиттері кірді — мақсаты аналарды балабақша бағдарламасын үйде жалғастыруға үйрету болды.
40 жасқа қарай бақыланған нәтижелер (бағдарлама тобы қарсы бақылау тобы): мектепті бітіргендер 65% қарсы 45%; жұмыс істейтіндер 76% қарсы 62%; жылдық табыстың медианасы 20 800 доллар қарсы 15 300 доллар; жинақ шоты бар 76% қарсы 50%. Құқық бұзушылық бойынша: өмірінде бес немесе одан көп рет қамауға алынғандар 36% қарсы 55%; түрмеге немесе қамауға сотталғандар 28% қарсы 52%.
Ал енді қаржы жағы — және мұнда абай болу керек. HighScope қорының өз есебі бойынша, салынған бір долларға 16,14 доллар қайтарым келеді. Бірақ Джеймс Хекман және оның әріптестері 2010 жылы Journal of Public Economics журналында жарияланған қайта талдауында әлдеқайда сақ баға берді: жылдық әлеуметтік қайтарым мөлшері 7-10% аралығында. Айырманың себебі — қылмыс шығынын басқаша есептеу, салық салудың өлі жүктемесін ескеру және таңдаудың кемшіліктерін мойындау.
Осы соңғы тармақ маңызды және оны жасыруға болмайды. Чикаго университетінің зерттеушілері бастапқы кездейсоқ бөлу рәсімінде ымыраға жол берілгенін құжаттады. Сондықтан Perry — кездейсоқ бөлінген зерттеу, бірақ қазіргі талаптар бойынша мінсіз RCT емес, ал үлгі көлемі шағын. Тұжырым: нәтижелер салмақты, бірақ оларды жалғыз дәлел ретінде ұсынуға болмайды.
